De Camargue-Stier

De aanwezigheid van holhoornigen in de Camargue gaat terug tot het grijze verleden. De Camargue-stier, die gekenmerkt wordt door zijn geringe grootte, zijn zwarte huid en zijn liervormige hoorns, wordt in semi-vrijheid gefokt in de moerassen van de delta. Hij maakt integraal deel uit van de folklore en de festiviteiten in de Camargue. Door zijn bijzondere fysiek en zijn vechtlust is hij eerder geschikt voor stierengevechten dan om te werken of vlees te produceren. Hij betreedt de arena op 3- of 4-jarige leeftijd en kan zijn carrière beëindigen op de leeftijd van 15 of 16 jaar.

De Brandmerkceremonie

Eens de jonge stieren van één jaar oud gescheiden zijn van de kudde en in galop naar de merkplaats zijn gebracht, doet een veehoeder het dier vallen door met een drietand op de bil te slaan. Het dier wordt dan ingesloten door de genodigden. Op de linkerbil van het dier wordt het merkteken (herkenningsteken) van de kudde gebrandmerkt. Er wordt ook een herkenningsinkeping gemaakt in het oor, waardoor dieren van een kudde teruggevonden kunnen worden als ze zich mengen onder die van een andere kudde. Dit is een gelegenheid voor een groot weidefeest bij de kuddehouder. Deze noodzaak om de dieren te markeren om ze te herkennen, zou de oorsprong zijn van de stierenspelen.

De shows in de arena’s

…De stierenspelen stammen uit lang vervlogen tijden toen mens en dier in het circus met elkaar wedijverden en in de XIXe eeuw beginnen deze stierenspelen zich te ontwikkelen en regels te krijgen. Jongen mannen, ‘raseteurs’ genoemd, moeten met behulp van een soort haak de attributen (‘cocardes’ – strikjes en ‘glands’ – kwastjes) verwijderen die op de hoorns van de stieren bevestigd zijn.

De Abrivado

De term ‘abrivado’ komt van ‘abriva’ – versnellen, lanceren, bespoedigen. Oorspronkelijk ging het om de aankomst van de stieren die van de weides naar de arena’s werden geleid. Vandaag worden de dieren vervoerd in vrachtwagens. De stieren worden losgelaten in een straat van het dorp, omringd door veehoeders te paard. De jongeren van het dorp proberen de stieren af te houden van hun doel en proberen hen te laten ontsnappen, om de veehoeders de kans te bieden om hun behendigheid te paard te laten zien.

De bandido

Van het Provençaalse woord ‘bandi’: bevrijden, loslaten. Dat is het omgekeerde van de ‘abrivado’ en bestaat erin de stieren in de vooravond, na het gevecht, naar de weides te leiden. De stieren kunnen één na één begeleid worden door de veehoeders. Dat was de veiligste manier om de stieren na het gevecht terug te brengen naar de kudde. Nu worden de stieren losgelaten in een straat en worden ze met een vrachtwagen naar hun weide gevoerd. De stieren die gebruikt worden voor de ‘courses camarguaises’ (nietbloedige stierenspelen) zijn niet dezelfde als de stieren die deelnemen aan de stierenrennen in de straten.

Encierro

Van het Castiliaanse woord ‘encerrar’: opsluiten. Stierenvermaak waarbij stieren (of koetjes) waarvan de hoorns beschermd worden met metalen bollen of lederen kokers, binnen een afgezette perimeter vrijgelaten worden in de straten van een dorp of stad. Aan dit spektakel nemen geen ruiters deel: dorpsbewoners te voet hitsen de stieren op en ontlopen de dieren door te schuilen op balen stro of achter dranghekken. De encierro vindt doorgaans ’s namiddags of ’s avonds plaats tijdens de dorpsfeesten, of op zondag in de winter.

Het kruis van de Camargue

In opdracht van markies de Baroncelli ontwierp Paul Herman, zowel schilder als beeldhouwer, in 1924 het kruis van de Camargue. Het kruis combineert symbolisch de veehoeders en de vissers, de twee componenten van het ‘volk’ van Saintes-Maries-de-la-Mer. Het kruis, dat rust op een anker en voorzien is van drietanden, geeft uiting aan het gemeenschappelijke geloof van de twee gilden: de liefdadigheid wordt voorgesteld door het centrale hart en de hoop stemt overeen met de drie uiteinden van het kruis die voorzien zijn van drietanden.

De Dorpsfesten

zijn vrolijke momenten van allerlei feestelijkheden. Het feest begint ‘s ochtends met de ‘Abrivado’, de aankomst van de stieren in het dorp vanuit hun weidegebieden. De stieren worden omringd door veehoeders te paard. Tijdens de route proberen de jongeren uit het dorp de stieren te laten ontsnappen onder aanmoedigingen van de menigte. Aan het eind van de middag verloopt de ‘Bandido’ op dezelfde manier. Sommige dorpen bieden ‘Encierros’ aan: in de afgezette straten worden de stieren vrijgelaten. De jongeren uit het dorp gaan de straten op om er met de beesten deel te nemen aan ‘dollemansritten’.